|
Krien & Quirinus DE WEBSITE VAN KRIEN VAN DER MEER MET ZIJN OVERPEINZINGEN OVER DE ANTROPOSOFIE EN HET LEVEN |
||
|
|
DIVERSE VERHALEN
AANDACHTSPUNTEN INZAKE RELATIES |
|
|
Augustus 2016
Met dit artikel wil ik mensen aan het denken zetten, ideeën geven, over het aangaan van een relatie, en of vriendschap. En misschien kan het mensen helpen bij het vinden van een duurzame relatie en of vriendschap. Ieder mens heeft weer zijn eigen idealen, uitgangspunten, inzake een relatie, vriendschap die voor hem of haar belangrijk zijn. Aandachtspunten kunnen zijn: ontwikkelingsniveau, religie, de klank van de stem, uiterlijk enzovoort. Maar het is wel heel duidelijk mijn interpretatie.
Opmerking van mijn jongste zus, ze miste het woordje “RESPECT”! Het woordje respect gebruik ik niet, relaties en vriendschappen gaan vanuit mijn visie verder dan het woordje respect het is er al vanzelfsprekend in verweven. Ik leef altijd al vanuit het principe: IEDER MENS IS EEN KLEIN WONDER OP ZICH! En dan is het ook vanzelfsprekend dat je ieder mens met respect tegemoet treed. Natuurlijk wel in hoeverre ik die kracht ook werkelijk kan opbrengen!
Deze gedachten over relaties en vriendschappen vormden zich toen mijn vriendin wat ziek was. Maar mijn vriendin is weer rustig en nu herken ik mijn eigen vrouw weer. Maar door die gedachten kwam wel de schrijversdrang naar boven en wil ik mijn ideeën en visie inzake relaties, vriendschappen weergeven.
Aan de ene kant wil ik het zo objectief mogelijk weergeven maar aan de andere kant wil ik het toch weer onderbouwen met mijn eigen ervaringen. Dat geeft mijns inziens wat meer kleur aan het artikel. En wat ik schrijf moet je eigenlijk zien als relatief, organisch, niet het is dit of dat, een verhouding is een levend proces. Waar je BEIDEN constant aan moet blijven werken bij de ene relatie wat meer dan bij de andere.
HET VOORBESTEMDE: Op de eerste plaats leeft bij mij het idee van het “VOORBESTEMDE”, je komt vanzelf de mensen tegen in het leven die als het ware “BIJ JE HOREN”. Ik durf op te merken dit staat al vast bij je geboorte, bij de een natuurlijk meer dan bij de ander! En mijn inziens geldt dit zowel voor je partner als voor je vrienden. Ook wel vanuit de Antroposofie zegt Steiner: je komt vanzelf de mensen wel tegen die je verder kunnen helpen in je ontwikkelingsweg! Wat mij echter niet is overkomen en in dat opzicht voel ik mij toch eigenlijk wel eens eenzaam.
Laat ik het onderbouwen met een voorbeeld uit mijn militaire diensttijd waar ik mijn goede vriend Ton heb leren kennen. Eerst hadden we samen de rijopleiding tot één-tonner chauffeur, in Venlo. Daarna samen de telexisten opleiding in Ede wat ook al weer zo toevallig was. Vervolgens moesten er van de groep van 45 personen 5 naar Duitsland, hiervoor werd geloot en Ton en mijn persoon lootten allebei Seedorf in Duitsland. We waren onze gehele diensttijd bij elkaar. Is dit toeval? Ik geloof meer in het voorbestemde. Vriend Ton en mijn persoon horen bij elkaar in dit leven, en voorafgaande levens.
En mijn vriendin en ikzelf kwamen elkaar in 1992 tegen tijdens een opname in een psychiatrische kliniek en zij raakte verliefd op mij. En dat is zij nog steeds. Maar zij komt wel uit de Surinaams Hindoestaanse cultuur. Dit is nooit een probleem in de relatie geweest. En ik ben er toch wel van overtuigd dat wij bij elkaar horen, het gevoel, het idee, van het voorbestemde, bijvoorbeeld zij is jarig op 25 oktober precies de verjaardag van mijn overleden vader!
DOMINANT EN VOLGZAAM: Wat ik toch wel herken in mijn omgeving is dat je eigenlijk in grote lijn drie soorten mensen hebt, om ze te benoemen, om het onderscheid te maken: De ‘dominante’ mens vaak meer levend vanuit de ratio, het verstand, de een wat meer en de ander wat minder ‘dominant’. En dan de ‘volgzame’ mens vaak meer levend vanuit zijn gevoel, dit kan duidelijk echter ook verstand zijn, net de mix tussen deze twee. De een natuurlijk wat meer ‘volgzaam’ en de ander weer wat minder. En dan de groep mensen die van allebei iets hebben, die daar tussenin zitten. (Ik wil duidelijk aangeven dat niet of ‘dominant’ of ‘volgzaam’ verkeerd zou zijn, het is om het onderscheid te maken, dat ik het zo benoem.)
Gaan er twee ‘dominante’ personen, of twee ‘volgzame’ personen een relatie aan ik denk niet dat dit lang stand houdt! Mijn eigen huwelijk liep duidelijk binnen twee jaar op de klippen, wij waren allebei zogezegd van het ‘dominante’ type. Dit was geen gezonde basis. En toch kenden we elkaar ongeveer vijf jaar voordat we gingen trouwen.
Het ‘dominante’ en ‘volgzame’ komt heel duidelijk naar voren in het gezin waarin ik ben opgegroeid, moeders duidelijk de ‘dominante’ persoon, het baasje, zij deelde de klappen uit als het nodig was en mijn vader duidelijk het ‘volgzame’ type en ik kan mij niet herinneren dat hij, zogezegd ooit een klap heeft uitgedeeld aan een van de kinderen. Van de 5 kinderen zijn mijn jongste zus en ikzelf duidelijk het ‘dominante’ type en wij hebben nu allebei een partner van het meer ‘volgzame’ type. Mijn andere twee zussen en broer zijn meer het ‘volgzame’ type en hebben duidelijk een relatie met een persoon van het meer ‘dominante’ type. Mijn broer en zussen hebben allemaal kinderen en stabiele relaties. Alleen ik heb geen kinderen en dat is maar beter ook want ik heb niet de structuur in mijn leven gehad om kinderen op te kunnen voeden.
RUZIE KUNNEN MAKEN. Je hebt natuurlijk altijd wel eens een meningsverschil, een beetje ruzie! En wordt dit dan weer op een verantwoorde manier bijgelegd, zit daar een vast patroon in. Elke relatie staat wel eens onder druk, (de ene relatie wat meer dan de andere) en daar moet je beiden aan blijven werken om de relatie in evenwicht, gezond te houden! Bijvoorbeeld mijn vriendin vindt het wel leuk, prettig, als ik een beetje boos ben, dan begint ze te glimmen.
LEEFTIJD: Wat mij vaak opvalt is dat de mannelijke persoon in een relatie toch wat ouder is dan de vrouwelijke partner en dan denk in bijvoorbeeld in termen van twee jaar. Maar dit hoeft geen echt probleem voor een relatie te zijn. Met een partner die twintig jaar ouder of jonger is een relatie aangaan, ik heb mijn twijfels? Maar ik sluit het ook weer niet geheel uit. Maar aan de andere kant ik heb bijvoorbeeld een goede oudere vriend, ‘volgzame’ type, die 22 jaar ouder is (ik had bijvoorbeeld zijn zoon kunnen zijn) waarmee ik toch altijd tot onderhoudende gesprekken kom, en ik voel dat hij een oprechte belangstelling heeft voor mij en mijn ontwikkeling. Deze vriend had ik ook mijn CD met dwarsfluit muziek gegeven en de keer daarna dat ik bij hem kwam werd ik begroet met mijn eigen dwarsfluitmuziek. Dit soort dingen raakt mij.
DE STEM: Dit is een belangrijk onderdeel in een relatie hoe voelt de klank van de stem van de ander aan? Voelt de stem prettig aan, of onprettig of zit het ertussen in? De stem van mijn vriendin ervaar ik als prettig. Maar het tegenovergestelde kan ook, de stem voelt onprettig aan, bijvoorbeeld soms zit je met iemand te praten en dan irriteert die klank van de stem, je haren rijzen te berge. Er zijn natuurlijk allerlei gradaties mogelijk.
ONTWIKKELINGS NIVEAU: Vaak vinden mensen toch wel een stabiele relatie met iemand die aansluit bij hun eigen ontwikkelingsniveau. Of ze hebben dezelfde belangstelling voor bepaalde dingen. Bijvoorbeeld als een stratenmaker een relatie met iemand die gestudeerd heeft: hier zie ik geen toekomst in. Aan de andere kant heb je ook weer relaties waarbij de karakters elkaar aanvullen, o.a. in mijn eigen geval, mijn vriendin leeft puur vanuit het gevoel, en ik ben in principe rationeel ingesteld. Ik denk echter dat een dergelijk uitgangspunt voor een relatie incidenteel is.
CULTUUR: Mijn ouders zijn katholiek en hebben de kinderen katholiek opgevoed. Je had in die tijd nog katholieke en protestante lagere scholen. Maar mijn ouders hadden er wel moeite mee dat mijn oudste twee zussen en ikzelf met iemand van de protestantse kerk verkering hadden. Maar ’s zondags zaten we wel weer gezamenlijk, vriendin en vrienden aan de maaltijd. Het was niet echt een probleem maar ze vonden het niet leuk. Ik denk dat dit nu in de Hollandse cultuur wat verwaterd is, het speelt niet meer zo een rol.
Toen ik jong was, in de leeftijd van vier, vijf, jaar had ik twee vriendjes, Jan en Aad. We speelden altijd met elkaar, maar als je dan zes jaar wordt ga je naar de lagere school. Jan en ikzelf gingen naar een Katholieke school, maar Aad ging naar een Christelijke lagere school. Vanaf die tijd heb ik nooit meer gespeeld met mijn vriendje Aad. Dit begreep ik niet en het maakte mij verdrietig!
Maar om nog een voorbeeld te geven Moslims, Hindoestanen en Christenen, nog echt gelovend vanuit hun cultuur, kunnen mijns inziens, dit gaat waarschijnlijk vanzelf, het beste een partner kiezen uit hun eigen cultuur. Maar hoe zit dit met de tweede, derde generatie die een Hollandse schoolopleiding gevolgd hebben? In hoeverre houden deze kinderen hun eigen cultuur, geloof nog vast? Ze verwesteren bij wijze van spreken, net hoe ze zich ontwikkelen. En wat gebeurt er als ze verliefd worden op, of een relatie aangaan, met iemand van een ander geloof, cultuur? Dit zijn moeilijke dingen maar in de Hollandse cultuur heb je alle vrijheid om je eigen geloof te volgen, vrijheid van religie.
Wat vroeger nog wel speelde en tegenwoordig duidelijk minder, in de Hindoestaanse- en Moslim cultuur, maar het gebeurt nog wel, is het uithuwelijken van jonge dochters zo rond de leeftijd van 15 jaar, de zogenaamde kindhuwelijken. Ik dacht in Nederland bij wet verboden.
RELATIE EN TIJD: Je hebt natuurlijk mensen die zijn zogezegd in één keer verliefd. Maar in één keer verliefd het kan wel! Ik geloof daar niet zo in. Bij mij moet een relatie, vriendschap altijd eerst een beetje groeien, het moet zich ontwikkelen. Maar als ik eenmaal iemand mijn vrouw of vriend noem dan blijft dit zogezegd in voor- en tegenspoed.
SOORTEN RELATIES: Tegenwoordig gaan mensen vaak eerst samenwonen met hun partner, mijn inziens een gezonde ontwikkeling, en als er dan een kinderwens komt wordt, wordt er vaak getrouwd. Dit samenwonen is ook in de loop van de tijd ontstaan. Toen ik trouwde, ongeveer 1979, hoorde je daar nog niet zoveel van. Hoe je een relatie indeelt bepaal je natuurlijk helemaal samen: trouwen, samenwonen, lat relatie etcetera. Bijvoorbeeld mijn vriendin en ik zijn woensdag en in het weekend bij elkaar, dan hebben we het echt gezellig samen maar als ik dan weer in mijn eigen huis ben voelt dit ook wel weer prettig aan.
Vaak is het toch zo vrouwen hebben vriendinnen en mannen hebben vrienden!
UITERLIJK: Dit plaats ik bewust als laatste vanuit mijn visie speelt dit niet echt een rol. Het uiterlijk kan wel de eerste aanzet zijn om een eerste contact te leggen. Maar ik kan mij wel voorstellen dat voor andere mensen het uiterlijk wel weer van meer belang kan zijn. Denk eens aan plastische chirurgie, borstvergrotingen, de buik weg laten halen, neuscorrecties etcetera. Als ik een vrouw zie die een goed figuur heeft, daar moet ik toch altijd wel even naar kijken. Of een vrouw in een pikant kort rokje en mooie benen, daar kijk ik toch wel naar. Maar daar ben je een vent voor, ik denk dat iedere man dit wel heeft. Misschien toch het zogenaamde ‘jagersinstinct’ van de man. Nog een losse opmerking, je zou kunnen zeggen: “de man begeert en de vrouw verleidt”.
En toen ik de leeftijd had van 14-15 jaar kwam ik regelmatig in de boekhandel om te kijken naar de bladen van bijvoorbeeld: ‘De Lach’ en ‘Playboy’ met blote vrouwen, vooral stevige borsten spraken mij nogal aan. Maar ik kocht deze porno bladen nooit. Maar in dit soort dingen heb ik nu niet zo veel interesse meer.
UIT ELKAAR GROEIEN: Je kan gewoon een stabiele relatie hebben maar in de loop van de tijd veranderen we allemaal, door bijvoorbeeld: Andere interesses, door een verslaving, of door ernstige veranderingen in het karakter waardoor je bijvoorbeeld je partner niet meer herkent. De basis van de relatie kan dan weg vallen. Maar een relatie is eigenlijk ook een organisch proces, is constant in beweging je moet er beiden aan blijven werken, bij de ene relatie wat meer dan bij de andere, en als dit niet meer opgebracht kan worden wat dan? Wat natuurlijk ook voorkomt in een relatie is dat een van de partners een relatie aangaat met een ander. En dan moet je keuzes maken!
Als voorbeeld hoe een vriendschap uit elkaar kan gaan: Een goede vriend van mij die ik zeker al 10 jaar niet meer gezien heb, ik mag wel zeggen: ‘ik mis hem’. Maar ik kreeg wel weer een hartelijke verjaardagskaart en een vriendelijke kerstkaart. Dit was voor mij weer aanleiding om nogmaals telefonisch contact te zoeken. Toen kwam het punt naar voren van mijn vriend: “ik moet er tijd voor maken om je te bezoeken”. Daarin moet hij keuzes maken hij heeft een drukke baan, een gezin met 5 kinderen en dan nog pleegkinderen die ze opvangen. Hij beloofde binnenkort een afspraak te maken met mij, maar ik geloof er niet meer in, of zal ik hem toch nog eens bellen? Welke prioriteiten stel je hoe ga je met je tijd om? En een vriendschap moet bij mij toch ook wel van weerskanten komen. In het leven moet je wel eens keuzes maken! En dit kan pijn doen! Tot schrijfs, Quirinus.
|
||