|
Krien & Quirinus DE WEBSITE VAN KRIEN VAN DER MEER MET ZIJN OVERPEINZINGEN OVER DE ANTROPOSOFIE EN HET LEVEN |
|
|
|
ANTROPOSOFIE VOORKENNIS VREEMDE KRACHTEN |
|
April 2010 Het kan gebeuren, je krijgt een idee, een manier om te mediteren, waar je dan als het ware ook nog trots op bent, het is iets van jezelf, en het is leuk als het blijkt te werken, wanneer werkt iets! Er zat wel progressie in, in de concentratie oefening. Praten over mediteren dat doe je eigenlijk niet. In mijn leefomgeving wordt mediteren niet toegepast. Daarbij moet ik opmerken dat ik qua karakter vrij vasthoudend ben als ik mij iets voorgenomen heb laat ik dit niet snel weer los. Geen verkeerde eigenschap als je met mediteren bezig bent, maar in dit geval? Bijvoorbeeld ook een half jaartje gestoeid met de oefening de dag omgekeerd terug beleven, veel te ingewikkeld om mee te beginnen realiseer ik mij nu. Mijn uitgangspunt is nu logisch blijven maar wel zo simpel mogelijk.
Steiner waarschuwt ook voor het toepassen van eigen meditatie ideeën door opmerkingen zoals: spel der verbeelding, en mijn manier is niet de snelste maar wel de meest zekere. Een voorbeeld Steiner geeft een meditatie gedachte: “Er is dus iets in haar aanwezig wat ik met de ogen niet waarneem”. (Boek hoe verkrijgt men bewustzijn op hogere gebieden blz. 55) Daar maakte ik weer van: “Er is iets in haar wat ik met de ogen niet waarneem”. Het lijkt mij belangrijk de spreuken, meditatie ideeën, van Steiner exact uit te voeren!
Maar ook met de opmerking van Steiner, je komt vanzelf wel de juiste persoon, ingewijde, tegen die je als ware bij kan sturen. Kan ik niet uit de voeten. Ben ik nog steeds niet tegen gekomen. Misschien moet dit nog gebeuren? In dit opzicht voel ik mij regelmatig meer dan eenzaam. In mijn directe leefomgeving heb eigenlijk maar een persoon waarmee ik over antroposofie van gedachte kan wisselen, dan wel buiten de antroposofische lezingen om.
Nu had ik iets voor mijzelf bedacht, een soort concentratie oefening, het was zo mei 2008, op de fiets bleef ik in gedachten alleen mijn rechter trapper volgen, fietsen met een been! Vooral ’s morgens als je alle energie van de hele dag nog hebt had ik er veel plezier in, en het bleek zelfs dat het moeilijk was er mee stoppen, als ik op die fiets zat, bleef het maar doorgaan op die fiets met dat ene been in gedachte. zelfs had ik het een term gegeven: “ HET MEDITATIEVE FIETSEN”. Maar er zat wel progressie in de concentratie en dat was het doel. Als je het puur fysiek bekijkt moet het natuurlijk kunnen, een of twee benen moet niet veel uitmaken. Er over praten, over mediteren, dat deed ik vrijwel nooit, het was iets van mij. Ook met andere meditatie oefeningen, van Steiner, was ik bezig, zoals het ontstaan en vergaan in de natuur en daarbij de juiste gedachten en gevoelens te ontwikkelen. (zie boek “Hoe verkrijgt men bewustzijn op hogere gebieden”.)
De eerste klachten kwamen in januari 2009, overgeven, af en toe kwam alles er uit ’s nachts. April 2009 de vermoeidheid sloeg toe, zo moe dat het ook geestelijk blokkeerde, ik dacht dat ik voorjaarsmoeheid had. Naar een dokter ga ik niet snel, het overgeven werd erger dus toch maar naar de dokter, maagtabletten, en stoppen met de biologische boterhammen, te zwaar op de maag. Die werkten wel, de maagtabletten, het braken was weg. Mei 2009, het rechterbeen begon te ontsteken, twee antibiotica kuren in twee maanden tijd en nog viel het kwartje zogezegd niet. De dokter schreef een steunkous voor en zalf voor het droge en dikke rechterbeen. Het volgende probleem diende zich aan, de vermoeidheid, het blokkeerde geestelijk helemaal, breide zich uit, wel onregelmatig maar werd steeds erger. Ik had steeds meer slaap nodig en iedere keer maar moe, ’s avonds geen energie meer zo na 20.00 uur. Zelfs in overleg met de dokter begin september de maagtabletten stopgezet, lukte niet, want alles kwam er weer uit, overgeven. Conclusie van de dokter chronisch. Het mediteren zo half oktober 2009 nog steeds met de fiets, met het rechter been, maar ook met de oefeningen over het ontstaan en vergaan in de natuur, in de plantenwereld, ongeveer tien minuten daags, (hoofdstuk controle gedachten en gevoelens). Dit zijn mede de basis oefeningen om een beginnend inzicht te krijgen in de processen van leven en dood. (woorden van Steiner)
Hoe je door die geestelijke wereld dan toch weer op het juiste pad geleid, bijgestuurd, word.
Maar wat gebeurde er nu tijdens die meditatie over het ontstaan en vergaan in de plantenwereld: de plant die afstierf, die ik in gedachten voor mij zag (geestelijk oog) het vergaan, in mijn gedachte, die stierf maar af aan een kant, de rechter kant. En dat kan niet! Toen ging ik alles nog eens rustig op een rijtje zetten, van waar ben je nu mee bezig Krien. Fietsen met alleen het rechter been. En kon ik eindelijk het verband leggen naar het “stomme fietsen” en dat ontstoken rechter been en naar de andere klachten die ik had. Zelfs nog even alleen met het linkerbeen gefietst. Alles nog eens rustig overdacht en als de sodemieter normaal fietsen! Na 18 maanden zo stom gefietst te hebben.
Maar ondertussen was het wel begin november 2009. Januari 2010 steunkous uit en stoppen met de zalf. Die klachten waren alvast weg. Ondertussen april 2010, de maagtabletten aan het afbouwen (een per drie dagen), de vermoeidheid, het geestelijk blokkeren zakte langzaam weg. Alleen lag ik ongeveer nog wel zo een 9 1/2 uur te slapen per nacht. Gaan we weer verder naar augustus 2010 geen maagtabletten meer nodig en had ik voldoende aan ongeveer 9 uur slaap. Maar zo rond 21.00 uur gaat wel het lampje uit, moe. En kan ik rond 21.30 uur mijn bed in. December 2010, de pure moeheid zakt langzaam weg, de concentratie wordt beter. April 2011, nog steeds wat braakneigingen, een uur rusten in de middag en de concentratie gaat goed. Zelfs het boek: “Filosofie van de vrijheid lukt weer”. Innerlijk neem ik nog steeds een soort verkrampt persoon waar! Misschien wil het tweede ik geboren worden en wordt het hierdoor tegen gehouden.
Het is via deze ervaringen aan te bevelen de richtlijnen van Steiner exact te volgen wat betreft mediteren die niet de snelste weg is maar wel een hele zekere weg.
Achteraf weten we het zogezegd allemaal. Maar de gedachte leeft wel hoe heb ik zo stom kunnen doen. Aan de andere kant, misschien is het toch maar beter om deze ervaring meegemaakt te hebben.
Maar dat die geestelijke wereld bestaat is voor mij een realiteit. Het beeld dat die geestelijke wereld in mijn verbeelding, geestesoog, vormde, die plant die alleen aan de rechterzijde afstierf was toch de directe aanleiding voor mij om te stoppen met dat zogenaamde “meditatieve fietsen”. Je wordt als het ware toch weer naar de juiste weg geleid, door die geestelijke wereld.
Zogenaamd “Mediteren” kan vreemde krachten oproepen.
Getekend, Krien van der Meer |
|