|
Krien & Quirinus DE WEBSITE VAN KRIEN VAN DER MEER MET ZIJN OVERPEINZINGEN OVER DE ANTROPOSOFIE EN HET LEVEN |
|
|
|
ANTROPOSOFIE INLEIDING DE OPBOUW VAN HET MENSELIJK LICHAAM |
|
Juli 2010 De Mens is burger van drie werelden, LICHAAM, ZIEL EN GEEST. Dit zijn letterlijk drie aparte werelden. Voor het begrip ziel, zie mijn artikel: dat kleine woordje “IK”, het is aan te bevelen dit eerst door te nemen.
In dit artikel behandel ik de opbouw van het menselijk lichaam. En ik doe een oproep om logisch mee te denken, mijn uitgangspunt is logisch blijven maar wel zo simpel mogelijk ! Het fysieke lichaam is opgebouwd uit dezelfde stoffen die ook in de minerale wereld te vinden zijn. Zoals: stof, water, ijzer, klei, etcetera. Verhoudingsgewijs is het fysieke lichaam het oudste en het meest volmaakte instrument bij de opbouw van het menselijk lichaam. In dit fysieke lichaam zijn de hersenen het meest volmaakt, eigenlijk zou je kunnen zeggen dat de hersenen de bekroning van het fysieke lichaam zijn.
HET ETHER-LICHAAM. Maar wat is nu het primaire verschil tussen die minerale wereld waaruit het menselijk lichaam is opgebouwd en het menselijk lichaam op zich? Er moet toch iets zijn wat dit lichaam in stand houd! Het is eigenlijk heel simpel: bij de dood gaat het menselijk lichaam over in ontbinding, het voegt zich weer in, in die minerale wereld. Maar wat houdt dit fysieke lichaam dan in stand? Dus er moet iets zijn wat dit fysieke lichaam in stand houd! Er moet iets zijn wat leven geeft. Wat dit lichaam in stand houd, wat leven geeft, dit heeft Steiner de naam ETHER-LICHAM gegeven; je mag ook spreken van levenslichaam of vormkrachten lichaam. Mensen, dieren en planten hebben zo een levenslichaam. De functie, vermogens, van het etherlichaam zijn leven en voortplanting. Het is de taak van het ether lichaam om het fysieke lichaam te beschermen tegen ontbinding. Eigenlijk zijn we door dit etherlichaam verwant met de plantenwereld. Het ether lichaam is de architect van het fysieke lichaam houd het in stand, maar het krijgt zijn ideeën vanuit het astrale lichaam. Het etherlichaam is na het fysieke lichaam het meest volmaakt.
HET ASTRAAL-LICHAAM. Wat is nu weer het verschil tussen dieren, mensen ten opzichte van planten? Dieren en mensen kunnen bewegen en hebben instincten, ze kunnen handelen vanuit gevoelens. Het kenmerk bij mensen en dieren is, volgens Steiner, het hebben van bewustzijn. Steiner benoemt dit deel van het menselijk lichaam met de term astraallichaam of zielelichaam. Het kenmerk van het astraal lichaam bij dieren en mensen is bewustzijn, zoals het leven het kenmerk is van het etherlichaam bij de plantenwereld!
Een van de kenmerken van het astraal lichaam is de slaap! Je zou kunnen zeggen: “planten slapen voortdurend”. Want zij hebben geen astraal lichaam. Een mens of dier zonder astraal lichaam zou dus voortdurend slapen! Een etherisch lichaam dat waakt, wat wakker is, wordt doorlicht door een astraal lichaam.
Dan is er nog iets vreemds aan dit astraallichaam, maar wel logisch, bij dieren en mensen. Tijdens de slaap maken het astraal lichaam en het “IK” zich los van het ether- en fysieke lichaam, en de slaap treed dan in. Het astraallichaam verdwijnt niet, maar gaat dan verder leven in zijn zogenaamde eigen wereld, “de ziele wereld”. En doet daar als het ware ideeën op die vruchtbaar kunnen zijn of toepasbaar kunnen zijn bij de terugkeer in het fysieke lichaam. Bij het ontwaken keert het astraallichaam en het ik weer terug in het fysieke en etherlichaam, met ideeën uit die ziele wereld/astrale wereld, en is er weer bewustzijn. Het resultaat na een verkwikkende slaap weer energie voor een nieuwe dag. Mensen kunnen ook dromen tijdens de slaap en dat komt dan weer doordat er dan een tijdelijke verbinding is tussen het ether lichaam en het astraal lichaam tijdens de slaap.
Dat woordje “IK”. Dan het vierde deel van het menselijke lichaam; dan moet ik weer vragen om mee te denken, wat is nu het onderscheid tussen dieren en mensen? Dieren reageren direct op hun gevoelens en instincten. Mensen echter zijn in staat hun gevoelens en instincten te overdenken! Voordat ze handelen of een besluit nemen. Er is dus iets wat denkt in de mens! Dit vat Steiner samen, dat wat denkt, met dat kleine woordje “IK” (zie verder ook het artikel dat kleine woordje “ik”) Het kenmerk van het “ik” is de herinnering! Ook het vergeten hoort bij het “IK”; alles onthouden dan zou je eigenlijk geen “leven” hebben; bijvoorbeeld je onthoud wel het schrijven, maar je onthoud niet de moeite die je hebt moeten doen om te leren schrijven. Er zijn natuurlijk veel mensen die denken dat dieren ook herinnering hebben. Een voorbeeld: een hond heeft bijvoorbeeld een tijdje zijn baas niet gezien, en als hij op enig moment zijn baas weer ziet reageert hij, herkenning, dus herinnering! Fout! Steiner zegt die band van de hond met zijn baas is een behoefte geworden voor de hond, hetzelfde als voedsel een behoefte is voor de hond! Want onder herinnering verstaat Steiner: “een vroegere gebeurtenis beleven op een later tijdstip”. Anders zouden we voor herinnering bij de mens een ander woord moeten kiezen als bij dieren.
Dit “IK” is het jongste deel van het menselijk lichaam. Het “IK” bewustzijn vormde zich pas rond de Grieks Latijnse cultuur periode, kijk bijvoorbeeld naar de toenmalige filosofen Plato, Aristoteles en Socrates. Daarvoor hadden de mensen eigenlijk een soort “groepsziel”, er was nog geen “IK” bewustzijn in de mens. Ook door het leven van Christus werd dit “IK” bewustzijn als het ware definitief. Antroposofie mede een CHRISTELIJKE-filosofie.
Dit “IK” van de mens is onvergankelijk en blijft bestaan en gaat mee van incarnatie naar weer een nieuwe incarnatie. De incarnatie gedachte houd in dat je regelmatig terugkomt op aarde om een stukje verder te groeien in je ontwikkeling als dat je was. Steiner omschrijft dat je twee keer per 1250 jaar incarneert (terug komt op aarde) een keer als man en de andere keer als vrouw. Dan kom je ook op het punt waarom incarneren, doel van ieder nieuw leven om dit “IK” steeds verder te ontwikkelen, Daar is ieder mens mee bezig bewust of onbewust.
Een mens in ontwikkeling geschreven juli 2011,
Tot schrijfs, Krien
|
|